استنلس استیل و كاربرد آن در پزشكی

استنلس استیل و كاربرد آن در پزشكی

ژیکال استیل؛ فلزات به خاطر خواص خود كاربرد گسترده‌ای در حوزه پزشكی دارند.  از جمله كاربرد پزشكی آن‌ها می‌توان به كاربرد آن‌ها در ارتوپدی، دندانپزشكی، قلبی عروقی و ایمپلنت‌های عصبی عضلانی (كلیپس‌های آنوریسم)  اشاره كرد. همچنین به عبت خاصیت الكتریكی فلزات، از آن‌ها در وسایل تحریك‌كننده عصبی-عضلانی استفاده می‌شود.

 

استنلس استیل (316L) – فولاد ضدزنگ:

آلیاژی است با مقاومت در برابر خوردگی بالا، زیست سازگار، مقاومت بالا در برابر شكست و مقاومت بالا در برابر بارهای وارده؛ همچنین سهولت در ساخت استنلس استیل، باعث مطلوب بودن 316L می‌گردد.

در كاربردهای مربوط به اعمال جراحی استفاده از فولاد زنگ نزن با پایه 316 و 316L متداول می‌باشد. 316 آلیاژی از كروم، نیكل و مولیبدن می‌باشد و با اعمال تغییر در نسبت آن‌ها می‌توان مقاومت فرسایشی آن را بهبود بخشید؛ این فولاد در مقابل مواد شیمیایی و حلال‌ها و محیط بدن مقاومت مناسبی دارد و قابل استفاده است.

 

هركدام از فلزات اضافه مذكور ویژگی خود را دارند و مطابق زیر است:

كروم: بهبود مقاومت در برابر خراش و خوردگی و در نتیجه مناسب بودن این ماده به منظور استرلیزاسیون

نیكل: فراهم كردن سطح صاف و صیقلی و كیفیت بالا

ملیبدن: تشكیل سختی پس از شكل گیری فولاد

در برخی موارد حساسیت بدن به فلز نیكل ممكن است وجود داشته باشد بنابراین ترجیح استفاده از استنلس استیل به عنوان ایمپلنت‌های طولانی مدت نبوده و بهتر اسست در كاربردهای كوتاه مدت استفاده شود.

 

از جمله موارد پركاربرد استفاده از فلز استنلس استیل عبارت‌اند از:

فیكساتورهای استخوانی

ماندرن

سیم‌ها

گایدوایرها

كتترها

پیچ‌ها، پلیت‌ها، پروتزها

سوززن‌های پزشك

پروب سنسورها

دریچه‌های مصنوعی قلبی

سرنگ‌های پزشكی

چاقوها، سطوح، سینك‌ها و …

ایمپلنت‌های ارتوپدی

 

 

 

/ پایان نوشتار

No Comments

Post A Comment